Po obu stronach drogi pojawiły się podmokłe łąki z zaroślami, które potem zmieniły się w las ...
Między sosnami dziwne krzaki, całe skupiska ...
To bagno zwyczajne, dziwna roślina, zobaczyłam ją pierwszy raz na naturalnym stanowisku ...
Widywałam mizerne gałązki, powiązane w pęczki, które sprzedawały kobiety pod halą targową, ale nigdy w takich ilościach ...
... zwane jest też dzikim rozmarynem, rozmarynem leśnym, bagniakiem .. roślina trująca, zawiera olejki eteryczne porażające układ nerwowy i działa odurzająco.
Rośnie wysoko, na 1-1,5 m, ma zimozielone listki, a przyporządkowano tę roślinę do rododendronów.
Od 2004 roku objęto bagno ścisłą ochroną, zagrożeniem stali się zbieracze gałązek jako skutecznego środka na mole, a także osuszanie torfowisk i bagien ... coś mi się wydaje, że to nie zbieracze zagrażają tej roślinie, tylko bezmyślna gospodarka leśna.
Nasz słynny botanik, proboszcz z Ciechanowa, ksiądz Krzysztof Kluk w swoim Dykcyonarzu roślinnym pisał, że „ta w smrodzie swoim nieprzyjemna roślina, czyni przecież niemałe pożytki. Na początku maja, z liśćmi i pączkami gałęzie zebrane, ususzone nieco w cieniu, a potem drobno utłuczone są najprzedniejsze do garbowania skór. Jakoż juchty moskiewskie (buty juchtowe ) winne są swą dobroć olejkowi z bagna, z dziegciem zmieszanemu. Wodą gotowaną ze świeżych gałęzi i liści, można wygubić wszy i pluskwy u bydląt. Żydzi częstokroć tę roślinę kładą w piwo, aby pijaków prędcy upijali. Kwiaty są pszczołom bardzo przyjemne”.
Potem nasza droga zamieniła się w gładziutką asfaltową, zaczęły się ścieżki rowerowe, szlaki turystyczne, a my pojechaliśmy do rezerwatu "Czartowe Pole" pod Hamernią, gdzie wedle legendy "jeno czarci tam hasali".
Malownicza dolina rzeki Sopot urzeka swoim pięknem ...
... bystre wody toczą się po żółtym piasku i spadają ze skalnych stopni, tworząc wodospady, kaskady i rozgałęziają się w kilka odnóg.
Kiedy zeszliśmy z wyprażonego słońcem parkingu do cienistej doliny, odczuliśmy przyjemny chłód, a Miśka znalazła orzeźwienie w krynicznej wodzie ...
Starannie zagospodarowane ścieżki, wyłożone kamieniem, pomosty, wystopniowane strome zbocza ...
... iście letnia pogoda przyciągnęla wielu wędrujących.
Jedną z osobliwości Czartowego Pola są ruiny papierni i hamerni /kuźnica, gdzie przerabiano wytopione rudy metali za pomocą młota poruszanego siłą wody/, należącej do Ordynacji Zamojskiej ...
Zakłady te zostały wybudowane w połowie XVIII w. Początkowe dzierżawcą był Lejbuś Kahan, następnie Cała Wax - właściciel drukarni hebrajskiej, a po jego śmierci dzierżawili ją synowie.
Tereny te były polem walki licznych oddziałów partyzanckich, znajdują się tu pomniki upamiętniające ważne potyczki z wrogiem, partyzanckie mogiły ...
Pomnik ten wybudowany został w 1931 roku przez żołnierzy przebywających tu na letnich manewrach. Widnieje na nim napis: ,,Tu czerpaliśmy siły i zdrowie by nadal służyć Ojczyźnie - Szkoła Podchorążych Sanitarnych". Znajdujące się na cmentarzysku symboliczne mogiły upamiętniają poległych partyzantów poległych podczas walk w 1943 r. Pochowano tu również Miszkę Tatara, dowódcę oddziału partyzanckiego.
Poległ on 1 czerwca 1943 r. podczas ataku na hitlerowską ekspedycję karną w Józefowie.
Już zbliżamy się do końca ścieżki, obiegającej opisywany teren ...
... po drugiej stronie widać jeszcze zmyślne pomosty, barierki, niczym siedziba Tarzana w dżungli ... nieskażona przyroda ...
... zwalone pnie drzew, których nikt nie rusza przydają temu miejscu dzikości.
Ruszyliśmy w górę rzeki, gdzie wody Sopotu, spiętrzone tamą utworzyły zalew, służący jako kąpielisko ...
To Majdan Sopocki, sporo ludzi, bo pogoda bardzo letnia ...
... i jeszcze jedno kąpielisko, w Rudzie Różanieckiej.
To tutaj byliśmy na kuligu zimą, wtedy jezioro było ciche, zamarznięte z powodu 30-stopniowych mrozów.
Na wyspie uraczyliśmy się smażonym karpiem ...
... a mąż westchnął: - Daleko mu do pstrąga w Przysłupiu bieszczadzkim ...
A więc, jeśli pogoda dopisze, w sobotę będziemy zdobywać Smerek, od Przełęczy Orłowicza, a potem, a jakże! do Przysłupia na pstrąga ...
Karp wcale nie był zły, to tylko pretekst, żeby pojechać w Bieszczady.
Odwiedziliśmy jeszcze po drodze mojego brata w domu rodzinnym, mogiłę rodziców na cmentarzu, i mamę męża, która nam już tylko jedna została ... i można wracać do domu.
Pamiętacie wpis o żabie, co tak głośno rechotała, że aż właścieciel oczko wodne jej zasypał?
Przeniosła się teraz do nas, mieszka w ogromnych liściach kokornaku na pergoli, i dziś słyszałam jej towarzyszkę ...
Pozdrawiam Was serdecznie, dziękuję za odwiedziny, bywajcie, pa!
