No, gdzie moglibyśmy pojechać? Na górę napiękniejszych panoram pogórzańskich ...
Jeszcze kwitnie ostrożeń siedmiogrodzki, inne sypią już latającym puchem, może kilka doleci do nas, tam daleko ...
Ten pagór daleko, to Szybenica, widać w oddali łąkę, po niej sprowadza szlak niebieski do Kalwarii, z Przemyśla, stamtąd jest przepiękny widok na południe.
A dlaczego Szybenica? bo prawdopodobnie stała tam szubienica, na której wieszano rzezimieszków, opryszków, zbuntowanych chłopów, napadających na pobliskie dwory ...
W kierunku na zachód samotna brzoza ...
,... a na północ grusza, jest ona takim znacznym punktem, widocznym z różnych stron, łysa kopuła z drzewem, nasza mała połoninka, z wiatrami wiejącymi ...
Staczamy się drogą na wschód, tuż pod lasem, w oddali jeszcze widoczna niechlubna Szybenica, a przyciągnęły nas tutaj zimowitowe łąki ...
Nie sposób objąć je obiektywem aparatu, z każdego miejsca przepiękne, hen! aż pod las ...
I tu będziemy czekać, aż te bukowe, przepastne lasy rozczerwienią się, rozzłocą, i to już chyba niedługo ...
Stoczyliśmy się w tę drogę, przez Rybotycze do Posady ...
Chcieliśmy przejechać przez płyty na Wiarze i w lasy, ale niespodzianka! dźwigiem unieśli je i poskładali obok, a rzeka była obsypywana kamieniami, równana, cywilizowana ...
Pojechaliśmy znaną już doliną Jaminki, doliną dawnych wsi, tuż przy ośrodku rządowym, remonty już się zakończyły i tablica dumnie obwieszcza całemu światu, że jest tu ośrodek myśliwski, mało mamy myśliwych. Już zaobserwowaliśmy wzmożoną ich aktywność, kręcą się jak posypani solą, przecież zaczęło się rykowisko, tak łatwo podejść jelenia w miłosnym amoku i ustrzelić, jeśli nie jego, to przynajmniej tych szaraków obok, ustrzelić dla przyjemności samego zabijania, o ile można nazwać to przyjemnością. Nigdy chyba nie zrozumiem, co powoduje tymi ludźmi, chyba nie głód ...
Domki na pagórze ...
... i taka budowla nad stawami w czerwcu ...
A tak to wygląda obecnie, wszystko ku wygodzie polujących, ogrodzone siatką, a nad nią drut kolczasty, jak za dawnych czasów. Miejscowi przebąkują, że tereny są wykupywane i będzie to zamknięta enklawa dla wybrańców, jak kiedyś ...
Ile w tym prawdy?
Trzeba przyznać, że całość sprawia przyjemne wrażenie, strzecha, ściana z belek ...
... i ten sznur przy pionowych belkach, dla ozdobności, prosty a ciekawy pomysł ...
I zmieniono bieg Jaminki, pewnie dlatego, że podchodziła zbyt blisko drogi ...
... suche koryto potoku ...
... koparami zrobili mu nowe ...
... i usypali tamę, żeby potok nie wrócił w stare miejsce ...
I tak to teraz wygląda ...
Śmiejemy się z mężem, że wszystko dobrze, dopóki jest sucho, a wszystko sprawdzi się przy obfitych opadach, kiedy woda nie patrzy na sztuczne nasypy, tylko płynie tam, gdzie jej odpowiada.
Łąki za potokiem, koszone we wzorek, jak boisko ...
Myślałam, że osy z belki przeniosły się już nie wiadomo, gdzie, ale ostatnio jeszcze obcinałam liście na winorośłi i odkryłam, że gniazdują pod kamieniami, na przydomowym tarasie ...
Żerują na spadłych śliwkach i czywiście trafiło na Bigosa, ugryzła go jedna w tylną łapkę, nosił ją potem wysoko, był nieszczęśliwy i trzeba go było utulać ...
I moja ceramiczna, ptasia menażeria; oczekują na swoje miejsce w mini-łazience, niektóre mają puste plecy, to będą pojemniki na waciki, patyczki, pachnące rzeczy, itp.
W tym klamociarnianym naczyniu, co zowie się "cwibeln", przechowujemy słodkie drobiazgi, kiedyś przez ten otwór wtargnęła mysz i zrobiła spustoszenie ...
Zapomniałam, że ja też mam koziołka, może to bardziej muflon, stał sobie na półce z różnościami ...
,... odkryłam przy okazji, że ktoś w czasie zimy skonsumował mi kawałek łyżki drewnianej, pewnie jakieś smakowitości były mieszane nią ostatnio ...
I jeszcze o tym oczekiwaniu ...
Zrobili mi paszport, szybciutko, dziś odebrałam ... a Huculszczyzna nas woła, tam daleko, zza wschodniej granicy ...
Serdeczności dla wszystkich, dziękuję za ciepłe słowa, udanego końca tygodnia, pa!
I jeszcze obiecany przepis na PALUCHY:
- 1 margaryna
-1 szklanka śmietany
-2-3 jajka
-1 łyżeczka cukru
- 1 łyżeczka soli
-8 dkg drożdży
-5 szklanek mąki
- ja dodałam jeszcze na własną odpowiedzialność straty bundz i 4 ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę, myślę, że jakiś podeschnięty ser żółty z lodówki, starty, też się nada.
Wszystko zagnieść, chwilę odczekać, niech ruszą drożdże, można rozwałkować i kroić w grube paluchy, cienkie paluchy, ja turlałam a potem zwijałam, obwarzanki można kręcić, kołaczyki, co kto lubi i co podpowiada nam nasza wyobraźnia, aha! i posmarować rozkłóconym jajkiem, ładniej wyglądają. Ciasto można wykorzystać do upieczenia kapuśniaczków, pasztecików ...
Smacznego!!!
